--kaTik--'s profile★★ K@T!K ★★PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 05

    โบนัสสส

    อ่ะจ๊ากกกก
    ปี 2008 มาเยือน  ลุ้นโบนัสแทบแย่
    อืม..ผลที่ได้ก็โอเค..
    ว่าจะเอาเงินไปใช้หลายอย่างมา
    ตอนนี้ที่ทำไปแล้วก็มี..
    ซื้อลำโพงใหม่
    ให้เงินพ่อกะแม่
    ให้เงินป้า(นิสสสหน่อย)
    ให้ชาวบ้านยืมเงิน(ทุเรสจังเรย)
    เลี้ยงเหล้าลูกน้อง
    เอาเข้าไป
    แล้วจะเหลือเงินไปติดมุ้งลวดฟันไม๊เนี้ยห๊ะ
     
    ปีใหม่ ดันเป็นไข้ซะนี่
    นอนซมไปสามสี่วัน
    แต่ได้ไปวัด ทำบุญทำทานแล้ว
     
    เมื่อไรจะมีคู่นะ
    5 5 5
     
    December 12

    มาเปนเพลง บรรเลงจากความเศร้าในใจตู

    ไม่อยากเปนคนอารมอ่อนไหว ที่ปัยรักใครง่ายดายเหลือเกิน
    ที่ปัยรักเขาไม่ทันจะรุตัว ส่วนนึงในใจของชั้นก้อกล้ว
    บอกกับหัวใจตัวเองทุกที บอกมันทุกวันให้มันหยุดรักเขา
    รักแล้วก็ช้ำเปล่าๆ ชั้นรุและพอเข้าใจ
    เตือนตัวเองเอาไว้ ห้ามตัวเองเอาไว้ ไม่ให้แสดงออกมา
    อยู๋ใกล้กัน ยิ่งหวั่นไหว ห้ามใจตัวเองไม่ได้เรย
    สั่งหัวใจให้เมินเฉย ไม่รู้ต้องทำยังไง
    ใกล้เขาทำไม ทุกครั้งมันสั่นๆ จิตใจของชั้นก็วุ่นวาย
    ตัวของชั้นควบคุมไม่ได้ สุดท้าย ...............
     
    ได้ชิดเพียงลมหายใจ แค่ได้ใช่เวลาร่วมกัน แค่เพื่อนเท่านั้น แต่มันเกินห้ามใจ
    ที่ค้างในความรู้สึก ลืกๆเขาคิดยังไง รักเขาเท่าไร แต่ไม่ยอมพูดกัน
    อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้ มันมีความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย
    เขาจะมีใจหรือเปล่า เขาเคยมองมาที่ชั้นหรือเปล่า
    ที่เราเปนอยู่นั้น คืออารัย
    เขาจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ชั้นอยากรู้เก็บอยู่ในใจแต่ไม่อยากถาม
    กลัวว่าจะเปลี่ยนไป
    ไม่ถามยังดีซะกว่า เพราะชั้นรุถ้าเราถามกัน กลัวคำๆนั้น อาจทำร้ายหัวใจ....
     
     
    เขาเข้ามาวนเวียน เขาเข้ามาหา เขาให้วันเวลากับชั้นมากไป
    เราใกล้กันบ่อยๆ ทำให้หวั่นไหว พี่ไม่คิดอารัย ยิ่งทำให้ชั้นกลัว
    กลัวใจ ต้องปวดร้าว ..วันใด ถ้าพี่หายไป
    อย่าดีกับชั้นเลย พี่คงไม่รู้ นับวันยิ่ง....
    November 22

    เหมือนกำลังจะตาย

    เหมือนกำลังจะตาย
    หัวใจเต้น เหมือนจะหลุดออกมาจากตัว
    นั่งกุมมือ บีบแน่น มาตลอดทาง
    เดินลงบันได ขาสั่น
    แต่พอเห็นเขา
    เรี่ยวแรงก็กลับมา
     
    แต่ในที่สุดก็ต้องลืม
    ลบความรู้สึกนั้น
     
    September 28

    เดือนตุลาใกล้เข้ามา...เงินเดือนออก

    เงินเดือนออกแล้ว
    อยากซื้อของเต็มไปหมด
    อยากซื้อRAM ใหม่
    อยากซื้อ DIGITAL CAMERA
    อยากซื้อ i POD

    แต่ทั้งหมดนี้..ต้องใจเย็นๆ
    ช้าช้า ได้ของทุกอย่าง

    แต่อันดับแรก..ต้องเอาเงินไปฝากธนาคารก่อนนะกระติก
    ของเดือน นี้เทอยังไม่ได้เอาไปฝากเรยนะ...
    บ่ จี้ อ่ะคร่ะ
    และรวมของเดือนตุลาไปด้วยหล่ะ

    อันดับที่สอง จ่ายค่าคอมพ์กะผ่อนมอไซค์ให้แม่ด้วยนะ

    อันดับที่สาม จ่ายค่าที่พักและค่าโทรศัพท์ด้วยหล่ะ

    อันดับที่สี่  ต้องไปshopping ซื้อของใช้ที่จำเป็น

    อันดับที่ห้า  ...ก็แบ่งไว้กินไว้ใช้..ที่เหลือ..(คิดว่าคงไม่เหลือ) ก็เก็บออมซะ

    เดือนหน้า..ตุลาคม
    มีความสำคัญนะ
    วันที่ 10 สุวิมลเกิด
    วันที่  11 พี่โนเกิด
    วันที่  13  LISA เกิด
    วันที่  14  น้องปุญเกิด
    วันที่ 17 บาสเกิด
    วันที่ 18  อีตั๋งเกิด
    วันที่  19  อาร์ฟเกิด
    วันที่  21  พลอยเกิด
    วันที่  24  ชั้นเองหล่ะที่เกิด
    วันที่  30  นิ้งหน่องเกิด
    วันที่  31  ต้อมกะออมเกิด

    โห....เกิดกันเยอะจังวะ
    ชั้นบ่จี้แน่...
    เอาเป็นว่า  แฮปปี้เบิร์ทเดย์นะ ทุกคน..จากใจ..ด้วยรัก...อิอิ

     

    juMong"" 

     

     

    September 06

    Long TiME nO UPdATe

    แด่ ซูยุ ผู้ล่วงลับ..คิดถึงเสมอนะ 
    +กลับบ้านเมื่อไรจะเอาดอกไม้ไปให้ที่หลุม.."จากติกกับรินนะ..จำพวกเราได้ไม๊?"
     
    ตอนนี้มีคอมพ์เป็นของตัวเองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
    แต่สเปคไม่ค่อยแจ่มเท่าไร...
    ถึงจะเข้าเล่นเนทได้ทุกวัน ..ออนเอ็มได้ทุกวัน..
    แต่เพิ่งเข้าสเปสได้วันนี้เอง
    เครือข่ายเป็นอะไรหรือป่าวนะ
     
    ทำไม โชคความรักไม่มาประทะแบบจิงๆจังๆเอาแบบจังใหญ่ๆ แบบ..คนนี้แหละ..ซะทีนะ
    ทำไม ต้องไปชอบคนที่เขามีแฟนแล้วด้วยหล่ะ
    ทำไม เขาต้องสนใจเราด้วย..ทำให้เรามีความหวังนะ
    ทำไม เราไม่เจอกันเร็วกว่านี้หล่ะ ห๊ะ!!??
    แต่ว่า..มันไม่ใช่รักหรอก เราว่านะ
    แค่ชอบเฉยๆ รู้สึกสนุกดีที่ได้มองเค้า ได้โบกมือทักกัน ชี้หน้าใส่กัน...มันกลายเป็นรหัสลับของเราแล้ว
    555 คิดเองเออเอง
    ตอนแรกไม่คิดหรอก ไอ้เรื่องเจอหน้าแล้วชี้กันน่ะ แต่ก้อยทักน่ะสิ..ทำไมต้องชี้กันด้วย
    มานั่งคิดอีกที ชี้กันบ๊อยบ่อยนะ   เลยชอบให้เขาชี้เรา..พอเราเห็นก็..ชูสองนิ้วให้..555ปัญญาอ่อนจิงตู
    แต่พอเจอหน้ากันตรงๆ กลับพูดอะไรไม่ออก ไม่มีเรื่องพูด
    โทรคุยกัน ก็ขอวางก่อน เพราะไม่รู้จะคุยหรือพูดอะไร กลัวรบกวนเขา
    แต่พอไม่ได้คุยไม่ได้เจอ ก็ได้แต่มองหา.. แถมเป็นทุกข์อีก..ที่ไม่ได้เจอเขา
    แต่พอเจอ..ก็ทำเป็นไม่มองเขา..แต่แอบมองแทน 555
    ทีเขาหล่ะ พอเจอเรากลับไม่มอง ไม่สนใจ แต่กลับมายืนมองตอนเราอยู่บนออฟฟิสแล้ว
    อย่างงี้ติกก็มองไม่เห็นน่ะสิ ไม่ได้ใส่แว่นนะ -*-
    ชอบมองเค้านะ ตาเค้าสวย ดูดีทั้งหน้าเรย 555
    เค้าก็คงคิดเหมือนเรานะ แค่ยืนทักกันไกลๆ  มองกันไกลๆ  โบกมือทักกัน ชี้หน้ากัน ก็สนุกแล้ว...
    ขอแค่เขายังไม่รังเกียจเรา..แค่นี้ก็พอ...
    แค่เนี้ย..ความสุขเล็กๆๆ
    ไม่ได้ต้องการให้เขามารักหรอก..ขอแค่นี้ก็พอ...
     
    ปล.    คิดถึงซูยุ
    ปล.1  คิดถึง บ.ก.
    ปล.2  พี่เอกจะลาออกแล้ว...ไม่นะ......>_<!!
     
     
    July 25

    ..ซูยุ ตายแล้ว..

     เมื่อคืนวันเสาร์ที่ 21 เดือนเนี้ย
    ..ซูยุ..หนูแฮมเตอร์พันไวท์เพิร์ล
    มัน ตาย แล้ว
    มันอยู่กับเรามาประมาณสามปีแล้วนะ
    ซื้อมันมาจาก เจเจ ชลบุรี
    หารชีวิตมันกับ ริน (เมท)
    จำได้..คืนแรก  เรา(รินกะติก)
    เอามันขึ้นไปเล่นบนเตียง
    มันวิ่งไป วิ่งมา เราก็เอาขามากั้นกลัวมันวิ่งตกเตียง
    คงเหนื่อย..เลยหลับคาเตียง
    ตรงระหว่างขาเรากะขาริน
    น่ารักเหลือเกิน...จนเจ้าของหลับตาม 555
     
    ดูมันโต ..บางเวลาก็ป่วย..
    ขนร่วง เพราะกินผักติดไขมันจากอาหาร
    เหอเหอ
     
    ดูมันผอม  ตอนช่วงไม่มีอันจะกิน
     
    พอเรียนจบ เราเป็นคนรับมันมาอยู่บ้าน
    ก็อยู่กับมันแค่สองเดือน
    เราไปอยู่หอเพราะต้องทำงาน
    พ่อเป็นคนดูแลมัน
    มันอยู่มาได้หนึ่งปี แต่ช่วงหนึ่งปีนี้มันแก่มาก
    ผอม ขนสาวร่วง.. น่าสงสาร
     
    และวันที่ 21 นี้เอง
    เรากลับมาจากนครปฐม
    เข้าบ้านก็นั่งคุย กินข้าว ดูทีวี
    ขึ้นห้องก็คุยโทรศัพท์..
    ประมาณ 4 ทุ่ม
    เราเข้าไปดูมัน..มันอยู่ใต้ทิชชู่
    พอเปิดออก..แว้บแรก --เขาไปแล้ว--
    รีบไปหาพ่อ ให้มาดูมัน
    พ่อบอก ว่ายังไม่ตายหรอก เมื่อเช้ายังป้อนผักให้อยู่เรย
    แต่พอพ่อมาหยิบมันขึ้นมา..."มันตายแล้ว"
    --------
    ใจหาย  ขอพ่อดูศพ
    ผอม ไม่มีขนแล้ว หนังหุ้มกะดูก ตาเปิดกว้าง ขอบตาเป็นขุ่ยขาวๆ
    เราร้องไห้มากมาย
    พ่อกับแม่บอกเหมือนกันเลยว่า "มันรอลูกมา" (น้ำตาไหลอีกแล้ว) -*-
    ไม่ได้ฝั่ง เพราะดึกมากแล้ว พ่อห่อทิชชู่ไว้ก่อน
    พ่อบอกว่า สามวันมานี้มันไปไหนมาไหนเองไม่ได้
    ขี้ เยี้ยว รดตัวเอง ต้องเอาทิชชู่มาเช็ดให้
    บรรยายอารมไม่ถูก มัน...อยู่กับเรามาตั้งนาน
    ไม่คิดว่าจะมาเห็นมันตาย
    ที่จริงทำใจไว้ตั้งแต่รับมันมาไว้ทีบ้านแล้ว
    แต่พอ มาตายกันต่อหน้า ก็ห้ามน้ำตาไม่อยู่แล้ว
    โทรหาริน ก็ร้องไห้กับรินอีก 
    รินหัวเราะอย่างเดียว  ใช่สิย่ะ เทอไม่ได้เห็นศพมันหนิ
    ชั้นพนันได้เรยว่า ถ้าเทอได้เห็น น้ำตาเทอได้ไหลแน่ๆ
     
    ตอนเช้า พ่อขุดหลุม เราหยิบมันออกมา มีกลิ่นแล้ว
    บนหลุม เราเอาดินเผาที่ใส่น้ำของมันกับที่ที่มันชอบนอน วางไว้
    เอาดอกชวนชมสีชมพูวางไว้
    "ไปสบายนะ เกิดมาเป็นลูกเรานะ"
     
     
    July 18

    falling in love

    อันที่จิง  ดันไปฟอลลิ่งอินเลิฟกับแฟนคนอื่น
    "หนูรักผัวเขา"  55555555555555555
    ใช้คำน่าเกลียดหว่ะ
    แต่ก็คงต้องใช้คำเนี้ยแหละถึงจะถูกนะ 555
    หัวเราะไมวะ เศร้าจะตาย
     
    ตอนนี้อยู่ในช่วงมือตก
    งานน้อย น่าเบื่อ
    พยายามเดินไปหางานที่แผนกอื่น
    อยู่เฉยๆก้อไม่รู้จะทำอะไร
    เหอเหอ
     
    อ๊ากกกก
    อยากมีแฟน..ใครช่วยที!!!
     
     
    July 01

    กำลังมีความรัก

    เฮ้อ.. ไม่คิดว่าจะชอบคนๆนี้ เขาไม่ค่อยพูด ขี้อาย และแลดูลึกลับ ที่สำคัญคือเขามี..เมีย แล้ว แต่เขาก็ทำให้เราตื่นเต้นหลายครั้ง ก็เล่นเข้ามาพูดใกล้ๆเด๋วปั๊ดจับจูบปากซะเรย
    May 23

    ปวดหัว ไม่สบาย อ่อนแอ

    วันนี้โดดงาน 
    ป่าว ป่าว
    ไม่สบาย
    ปวดหัว มากมาก
    ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
    ไม่อยากลุก ไม่อยากยกหัว
    ไม่อยากย้ายตัวและหัวไปไหนๆเรย
    เหมือนหัวจะระเบิด
     
    ช่วงนี้ไม่ค่อยมีอะไรตื่นเต้นในชีวิต
    แค่สนุกกับการทำงานไปวันวัน
    ปนกับความวุ่นวายของงานเช่นเดิม
    ไม่ได้เดินทาง
    ไม่ได้พบเจอใคร
     
    ไปดีก่า
    เจอกันใหม่
    จร๊วฟ ๆ
    April 22

    RAYONG RAYONG RAYONG

    ไประยองมาอีกแว้ว
    เดือนนี้ไปมาสามรอบแล้วคร้าบพี่น้อง
    อาทิตย์แรก..วันที่ 8 มั้ง ไปกับบริษัท ไปดูงานที่นิคมในระยอง
    อาทิตย์ที่สอง..ก็ไอ้ที่ไปกะเพื่อนๆ อีก 3 ตัว
    อาทิตย์ที่สาม..วันที่ 18-19 เนี้ย อีกครั้ง
     
    ครั้งนี้ไปเสม็ดคร้าบพี่น้อง
    เป็นการไปครั้งแรกของช้าน
    ตื้นเต้น ตื้นเต้น
    คราวนี้ไปกะญาติ
    พี่แนน พี่อ้อ สองคนนี้เป็นกระเป๋าเงินกระเป๋าทองของพวกเรา
    พี่โต๋ ส่วนคนนี้เป็นพนักงานขับรถ พาไปทุกที่ เฉพาะที่ฝั่ง และทำหน้าที่บอร์ดี้การ์ดให้สาวๆด้วย
    และตูเอง ลงทุนลางานไปสองวัน พี่ๆเห็นใจ เลี้ยงตูทั้งทริป 5555
     
    ออกเดินทางที่บ้านพี่แนน ณ หมู่บ้านนักกีฬาแหลมทอง
    กำหนดการคือออกเดินทางตอน ตีห้า
    แต่ขอโทษ ยังนอนกันอยู่เรย
    ก้อเพิ่งนอนกันตอนตีสี่ พี่อ้อเพิ่งเลิกงานตอนตีสี่ครึ่ง
    ตูนอนไม่หลับ ก็แล้วจะได้ไปไม๊เน้ย  ตูลางานมาแล้วนะเฟ้ย
     
    ------------------------------------------------------
    ------------------------------------------------------
     
    ออกเดินทาง
    ขับรถไป
    ขึ้นรถที่บ้านเพ
    ข้ามเรือไป
    ลงเรือที่หน้าด่าน และด้วยความโง่
    เจือกเลือกขึ้นรถ ที่เค้าเรียกว่า แท็กซี่ คือ รถสองแถวไม่มีหลังคา
    ไปหาด ...จำชื่อไม่ได้ซะงั้น
    เออวุ้ย มะกี้ยังนึกได้อยู่เลยอ่ะ
    ช่างมัน
    รู้แต่ว่าติดหาดลุงหวัง
    หาที่พัก
    คืนละ 1500 นอนได้ 4 คน
    ห้องเหมือน...ห้องน้ำ เหอเหอ
    ห้องอื่นก็มี ไฮโซไฮโซ ไม่เอา เพราะ 3500 นอนได้ 2 คน
    ห้องนี้ดี
    มีเตียงใหญ่ 2 ห้องน้ำ(แอบตัน) 1  มีแอร์(แอบรั่ว) ให้ด้วย
    จึงใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่หาด
     
    มองสาวๆ หนุ่มๆ ต่างชาติ
    ทั้งบิกีนี และกางเกงว่ายน้ำ
    พี่ๆ ไปเล่นน้ำ
    ตูนั่งมองทะเล
    ก็มาทะเล..ก็ต้องมานั่งปลดปล่อยอารมณ์นิ
     
    ตกเย็นหาของกิน
    อาหารมา...ห่าลง
    หายไปไหนพริบตา
     
    มืดแล้ว
    ลากเก้าอี้ชายหาดออกมากลางหาด
    หาดนี้เป็นของตู
    นั่งปล่อยอารมณ์
    มองทะเล
    ฟังเพลง
    พอประมาณสี่ทุ่ม นั่งเล่นต่อเพลงกัน
    เที่ยงคืนเข้านอน
     
    เช้าแล้ว
    ไปพายเรือเล่นกัน
    ร้อนหว่ะ แดดเเรงจัง
    (ตอนไปเกาะหมากมะเห็นจาร้อนขนาดนี้เรย  เพราะพายตอนเย็นมั้ง)
    เราเป็นนายท้าย
    เหนื่อยชิปเป๋ง
    เอ้อ ร้อน!
     
    อาบน้ำ
    กลับกรุงเทพฯ
     
    ย่อซุดซุด
    อ่านกันจบไม๊
     
     
     
     
     
    April 09

    i WENT TO raYOng hi

    มีความสุขมั่กมั่ก

    เมื่อวันอาทิตย์มีเหตุการณ์ที่สร้างความปิติยินดีเป็นที่สุดหลายอย่าง

    แต่ก็มีเรื่องน่าเศร้าเคล้าน้ำตาด้วย

    1. เจอเพื่อนมอปลาย  

    ไปงานบวชเพื่อนมอปลาย..และมันก็เป็นเพื่อนร่วมมหาลัยด้วย แต่ประเด็นคือ กุเจอเพื่อนๆมอต้นและมอปลายอีกแล้ว ดีใจหว่ะ 

    ไอ้ปลา ออม ไอ้เบ๊บ พี่จา พี่ไกร(ที่เรียกพี่ ก้อมะช่ายมันแก่กว่า..แต่เราประชดยกย่อง)  ไอ้นุ ไอ้พีท ไอ้มล อาร์ท   อยู่ในวัดก้อมะละเว้น 

    นี่พวกเอ็งมางานบวชหรือมานัดสังสรรค์เพื่อนเก่ากันฟ่ะ  คุยกันคลุ้งวัดเรย   เมาท์  เทคโฟโต้มากมาย  พอพระชุมเข้าโบส

    ไอ้เพื่อนตัวดีทั้งหลายก็หาก๊วยเตี๊ยวกิน   อิ่มจัง ตังค์อยู่ครบ (ไอ้พีทเลี้ยง)   หาแผนเที่ยวต่อ ตกลงกันไม่ได้อยู่พักใหญ่  ไอ้ปลาชวนไปทะเลเลเลเล 

    เออ ดีดี ไปบางแสน  แต่พี่จาบอกไประยองหิกันดีก่า เออ ดีดีดี 

                มีกุ ไอ้ปลา พี่ไกร(navigator) ออม พี่จา(driver)

    2. เกือบถอดใจเพราะฝนกระหน่ำ

                บนมอเตอร์เวย์ เฮฮาลั่นรถ  และประมาณ แปดริ้ว เจอฝนอย่างหนัก..สองระลอก  เพื่อนพากันบ่นใหญ่ 

    มรึง..ไปพัทยาก็พอม้าง...ก็ตอนนั้นมันบ่ายโมงก่าแล้ว...ยังไม่มีวี่แววทะเลเรย  เนวิเกเตอร์ไกร ก็กางแผนที่ใหญ่    

    มีไอ้ปลาช่วยหาทางกัน...  ผ่านแยกไปแล้วมันเพิ่งบอก..คนขับหนักใจ

                แต่เพราะเป้าหมายคือระยองหิ ก็ต้องระยองนะหิ

    3. ไม่เสียแรงจริงๆเว้ยยยยย

                ถึงระยอง โทรหาแม่ กันใหญ่เรย 5555  ถึงจะไม่ให้ไป ก็กลับกันไม่ได้แล้วแม่!!! หนูมาถึงแล้ว 5555      

    หลังจากที่หลงทางกันไปหลายชั่วโมง ถามคนโน้นคนนี้  และแล้วก็ถึงงงง  หาดแม่รำผึง  จอดเหอะเพื่อน อยากสูดอากาศ   

    แต่ด้วยความหิว หาของกิน...อาหารทะเลเท่านั้น 

    แต่ส้มตำมันเยอะร้านจังอ่ะ   จ จ เจอแล้ว  (หลังจากขับเลยไปถึงบ้านเพ ก็ย้อนกลับมาที่แม่รำพึงเหมือนเดิม -*- )

                เข้าร้าน  นั่งใต้ร่มเงา แอนกาย สั่งอาหาร ทะเล แอนด์ ส้มตำ ..จนได้  แลมองทะเลเบื้องหน้า

                โอวมายก็อดดด  พระเจ้าของฉัน พระพุทธเจ้าของข้าพเจ้า

                สวยงาม อร่ามตา เป็นสีเขียวมรกตกันเรยทีเดียว ลมเย็มเหลือเกิน

    4. กินซะให้หน่ำใจ

                ครือ  ทั้งอีจาและอีปลา มันสั่งหมึกไข่ปิ้งมาทั้งคู่  เยอะสาดดดด  อาหารอื่นก็มากมาย ห้าคนยังเหลือ ยัดไม่ไหวแล้วจริงๆ

    (แต่ตอนอิ่มแล้วเสียดาย  ทำไมไม่ห่อกลับมาฟ่ะ)

    แต่ราคาย่อมเยาว์  หมึกไข่ โลนึง 250   ในกรุงเทพจะได้เยอะขนาดนี้ไม๊นะ

    5. ฟ้าหลัว

                ตอนนั่งกินอาหารทะเลเลเลเล  อยู่ดีๆลมทะเล ก็หยุดพัด..กลายเป็นอากาศร้อน  หันหลังไปมอง

    โอวพระเจ้าจอร์ชอะเก่น     มามืดเรยครับ   เอาไงดี  เพื่อนไปถามเจ้าหน้าที่กรมอุตุฯผู้ชำนาญการณ์ในย่านนี้ (แม่ค้าขายหมึกไข่) 

    เค้าว่า เด๋วมันเจอลมทะเล ฝนมันก็ไม่ตกหรอก

                เออ  จริง   เมฆที่มาหนาๆ แตกตัวออกจากกัน  ทำให้เกิดฟ้ารั่ว  ปล่อยลำแสงเป็นอุลตร้าแมน...แว้บแว้บ โคตสวย.... 

                ดี จริงๆ ที่ได้มาวันนี้

    6. ไปเล่นน้ำกันเต๊อะ

                เปล่าหรอก อันที่จริงก็เดินเล่นบนชายหาด ประหนึ่งว่าเป็นนางเอกมิวสิควีดีโอ  555 

    หาปูลมกัน  ถ่ายรูปกัน  ทรายละเอียดจัง ถึงจะไม่ขาวววว ก้อตาม

    7. กลับบบบ

                เออ ตูหล่ะยอม  ขามาก็หลงทาง ขากลับแม่งก็หลงทางอีก  กูหล่ะกลุ้ม 

                แต่ก็ถึงบ้านจนได้  เราไปนอนบ้านไอ้ปลา มะอยากให้จาไปส่งบ้าน เกรงใจมัน  ต้องอ้อมไปไกล  แต่มันผ่านบ้านตูนะ ทำไมไม่ให้มันจอดฟ่ะ

    8. ยิปซี

                แวะส่งออมก่อน ให้ป้ามันดูไผ่ยิปซีให้

                คำถามแรก ที่เริ่มดู  เพิ่งอกหักมาใช่ไม๊  O_o!!! ครือ..หนูก็อกหักมาตลอดอ่ะค่ะ 

    จริงทีเดียว เราเพื่งผิดหวังมา ไปรักคนที่เค้าทีเเฟนแล้ววววว    เครียดเฟ้ย

                ป้าบอกว่า เราจะผิดหวังเงี้ย ไปเรื่อย  เพราะเนื้อคู่ยังไม่มา  แต่อย่าใจร้อน  ต้องรอ เท่านั้น  เด๋วเขาก็มาเอง 

    อืมอืมอืม พยายามอยู่ค่ะ  เวลาเห็นหนุ่มแล้วอดใจมะหว๋ายซะที กร๊ากกกกก

    9. บทสรุป

                สรุปก็คือ อีกวันต่อมาตูมาทำงานสายไงครับ

     

    ป่าวป่าว  รู้สึกดีมากมาก  ไม่คิดว่าจะได้ไปทะเล ไกลถึงระยองหิ  ก็เวลาวางเเผนกันไว้ทีไร ไม่เค้ย จะได้ไปกันซะที 

    แต่นี่ดิ่  อยู่ดี   ไปไม๊วะ  เออเออไป  แล้วก็ชะแว้บบบ ถึงทะเลแล้ว 

    ตอนมาถึงหาด  ยังคุยกะเพื่อนเรย  เฮ้ย  เรามากันได้ไงวะ (ก็ไอ้จาขับรถพาไง ไอ้ฟายย)  มันน่าแปลกใจ ดีใจ ได้มากะเพื่อนๆเลิฟฟฟ

    วันหลังเอางี้อีกนะ ตื้นเต้นดี

    April 02

    mOTEr ShoW 2007

    มะวันเสาร์ ไปงานมอเตอร์โชว์มาหล่ะ
    ว่าจะไปถ่ายรูปเล่นๆ
    เพราะมะมีเงินซื้อรถร๊อก
    ทั้งรถ ทั้งคน  สวยๆงามๆทั้งนั้น
    เจริญหูเจริญตา5555
    เอารูปมาลงให้ดูกันเล่นๆ
    แต่ฝีมือ เทียบกะมืออาชีพไม่ได้หรอก
    เขาเข้าไปถ่ายถึงในรถกันเรย...
    เรามิบังอาจ..กลัวโดนด่า แต่ที่จริงก็คงไม่ว่าไรหรอก
     
    เดินไปเดินมา
    ไอ้ความคิดที่ว่า ไม่อยากได้รถ
    มันก้อเปลี่ยนไป
    "อยากได๋ อยากได๋"
    มันก็เกิดขึ้นมาตะหงิดตะหงิด
    เอิ๊ก เอิ๊ก
    ขับรถยังไม่เป็นเลยก๊ะ
     
    ไว้ซื้อรถเมื่อไรจะพาเพื่อนไปเที่ยว
    กล้าขึ้นกันป่าว...
    55555
     
     
    March 23

    ตอน มนุษย์ 2 จำพวกพวกพวกพวก

    มนุษย์ มี 2 พวก            ดี เลว

                                    มีสมอง ไม่มีสมอง

                                    สมบูรณ์แบบ ไม่สมบูรณ์แบบ

                                    พูดจริง พูดเท็จ

                                    ใจดี ใจร้าย

                                    รวย จน

                                    ขยัน เกียจคร้าน

                                    ตกงาน มีงาน

                                    ไม่มีแฟน มีแฟน

                                                    ฯลฯ

     

    ถึงอย่างนั้นใน 1 มนุษย์ก็แยกย่อยได้ 2 ด้านอีกเหมือนกัน

                    1 คน เป็นได้ทั้ง ดีและเลว หรือจริงแล้วเลวแต่เเสร้งว่าดี

                    1 คน เป็นได้ทั้ง มีสมองและไม่มี หรือจริงแล้วไม่มีแต่แสร้งว่ามี

                    1 คน เป็นได้ทั้ง สมบูรณ์แบบและไม่สมบูรณ์แบบ หรือจริงแล้วไม่สมบูรณ์แบบแต่แสร้งว่ากรูมีพร้อมทุกๆอย่าง

                    1 คน เป็นได้ทั้ง พูดจริงและพูดเท็จ หรือจริงแล้วโกหกแต่ยังหน้าด้านโกหกต่อไปว่าพูดจริงๆๆๆ

                    1 คน เป็นได้ทั้ง ใจดีและใจร้าย หรือจริงแล้วใจร้ายแต่แสร้งว่าใจดี

                    1 คน เป็นได้ทั้ง รวยและจน หรือจริงแล้วจนแต่ทำตัวและใช้เงินเยี่ยงคนมีตังค์

                    1 คน เป็นได้ทั้ง ขยันและเกียจคร้าน หรือจริงแล้วเกียจคร้านแต่ทำตัววุ่นๆ ไปงั้น เหมือนขยันขันแข็ง

                    1 คน เป็นได้ทั้ง ตกงานและมีงาน หรือจริงแล้วมีงาน แต่ทำตัวตกงาน ขอเงินพ่อเงินแม่มาใช้

                    1 คน เป็นได้ทั้ง ไม่มีแฟนและมีแฟน หรือจริงแล้วมีแฟน แต่ยังทำตัวโสด..ด..ด...ด..

                                                                    ฯลฯ

     

    ชั้นยอมรับนะว่าเป็นคนมีสองด้าน  ทั้งมืดและสว่าง

    บางครั้งชั้นอารมณ์อ่อนไหวเหมือนนางเอก(แหว่ะ)

    แต่บางครั้งก็อารมณ์บ้าบิ่น ฉุนเฉียวเหมือนตัวอิจฉา

    เวลาอยู่กับเพื่อนๆ ก็ร่าเริงแจ่มใสดี

    แต่เวลาอยู่กับพ่อแม่หรืออยู่กับตัวเองก็กลายเป็นคนเงียบๆไปเลย

    ชั้นพยายามให้ตัวเองในด้านสว่างได้ออกมาโลดแล่นภายนอก

    และเก็บด้านมืดไว้ในใจ เอาไว้ดูคนเดียว

    แต่มันก็เก็บได้ยากอยู่ มันชอบออกมาทักทายตีนชาวบ้านเรื่อยเลย

    March 21

    ไปละ

    เช้ามาก ไม่สิ มืดเชียว..ตีสอง
    ไม่มีน้ำตาเรย..ใจแข็งดีมาก ไม่รุมันแอบไปร้องบนเครื่องป่าว
    มันมะอยากให้พ่อแม่เป็นห่วง..ดีมั่ก
     
    เจอเพื่อนพีทด้วย..ย่องเข้าไปหา
    'สวัสดีค่ะ' 'เฮ้ย! มาได้งัยวะ'
    ดีใจที่เจอหรือตกใจที่เห็นวะเนี้ย
     
    ช่วงนี้ไม่มีไร แค่เนี้ย
    ไปละ
    ไม่มีเวลาแล้ววววว
     
    ไป ไป ไป ละ ละ ละ 
     
    March 12

    แกงค์ดอกไม้บาน ตอน ผจญภัยในต่างแดน

    เมื่อวานไปผจญภัยในต่างแดน
     
    วันนัดพบเพื่อนแกงค์ดอกไม้บาน..ตอนนี้เริ่มเหี่ยวยาน
    เป้าหมายคือร้านพิซซา ลันตาพิซซาเรีย อยู่ถ.พระอาทิตย์
    แต่กว่าจะไปถึง..ต้องพบเจออุปสรรคนานับประการ
    -รอ รอ รอ กว่าจะครบองค์ประชุม..นัดไว้เที่ยงครึ่งกว่าจะได้ออกรถก้อบ่ายโมงครึ่ง
    --นั่งTAXYสองคัน ไปถึงหน้าวัดชัยชนะสงคราม ก้องง งง กัน - -" ไปทางไหนต่อ
       ถามๆ แล้วก็เดินๆ ไปโผล่ย่านเกสท์เฮาท์ ฝรั่ง เกาหลี ญี่ปุ่นตรึม..เจอร้านแล้ว!!!
    ---กินเสด เพื่อนหน่องจะไปซื้อคอนแทคเลนส์ ซึ่งมีขายแห่งเดียวเท่านั้นที่ท่าพระจันทร์**มันบอกว่างั้น**
        ก้อเดินๆ ไปท่าพระจันทร์ ตอนแรกว่าจะShopแถวข้าวสาร เลยเปลี่ยนมาเป็นแถวท่าพระจันทร์แทน
    ----เหนื่อยละ กลับเหอะ . . . . เดิน เดิน เดิน ไปสนามหลวง  เพื่อขึ้นรถเมล์ ไปอนุเสาวรีย์ ฯ
         ไปหาร้านนั่งกันต่อ  จะกินอีกว่างั้น  สุดท้ายก็จบที่ Blackcanyonกินข้าวเย็นกัน แค่บางคน
    -----หลังจากแยกย้าย ต่างคนต่างกลับ ไปยังจุดเรื่มต้นของตัวเอง ตูก็ไปShopต่อตรงหน้าเซ้นเตอร์วันนั้นแหละ
          เดิน เดิน เดิน ไม่ไหวแล้วหว่ะ  ตูเมื่อย เดินมาทั้งวันละ  กลับบ้านเว้ย
     
    เมื่อวานเป็นวันนัดพบเพื่อนแกงค์ดอกไม้บาน..ตอนนี้เริ่มเหี่ยวยาน
    หนึ่งในกล่มเพื่อน จะโกอินเตอร์ไปไกลคนละทวีป อเมริกา
    เลยถือโอกาสเลี้ยงส่งมันซะเรย
    เพื่อนๆต่างขนของที่ระลึกมาให้มัน
    หวังว่ามันจะพกติดตัวไปด้วย  หวังว่าน้ำหนักไม่เกินนะ
     
    เมื่อวานเป็นวันนัดพบเพื่อนแกงค์ดอกไม้บาน..ตอนนี้เริ่มเหี่ยวยาน
    ร้านพิซซ่า ลันตาพิซซาเรีย  ก็..อร่อยดี บางอย่างนะ
    พิซซ่า ชีสเยอะมาก แป้งบาง สไตล์อิทาลี่..ลี่.. เรย
    แต่ว่า อย่างอื่นไม่หร่อยเรยอ่ะ
    ทั้งสปาเกตตี้และลาซานญ่าอ่ะ
    .. ได้เจอเพื่อนๆก็โอ แล้ว ..
     
    March 05

    โปรดส่งใครมารักช้านนนนนที

    อา...ชอบเพลงนี้จังเรย...
    ชอบทั้งทำนองและความหมาย...ครือมันโดนตูอย่างจังอ่ะคะ
     
    จะต้องเหงากันอีกนานไหม ต้องนั่งถอนใจอีกกี่ครั้ง
    จะต้องพบเจอกับรักที่ผิดหวัง กี่ครั้งถึงพอใจ
    เปิดเพลงรักฟังอยู่คนเดียว มีรักข้างเดียวมันเปลี่ยวหัวใจ
    มองไปรอบตัวก็ยังไม่เห็นใคร ทำไมต้องเป็นเรา
    คอยปลอบตัวเองว่ามีสักวัน ที่เจอคนที่เขาจริงใจ
    ยังคอยบอกตัวเอง ว่าต้องมีสักวัน แต่ว่ามันก็ไม่รู้เมื่อไหร่
    โปรดส่งใครมารักฉันที อยู่อย่างนี้มันหนาวเกินไป
    อยากจะรู้รักแท้มันเป็นเช่นไร มีจริงใช่ไหม
    โปรดส่งใครมาเป็นคู่กัน ที่ไม่ทำให้ฉันเดียวดาย
    ช่วยมาทำให้ฉันเข้าใจ และได้รักใครกับเขาสักครั้ง
    มันอ้างว้างจนทนไม่ไหว พยายามห้ามใจ ไม่ได้สักวัน
    อยากจะรู้จริงก่อนคนเขารักกันมันเป็นเช่นไร

     

    ศิลปิน : Instinct

    เพลง : โปรดส่งใครมารักฉัน

     

    ชอบมาก ชอบมาย ดนตรีก้อมันส์ซุดซุด ความหมายก็โดนอย่างจัง
    เป็นความจริงทุกประโยค  โอมายก๊อด..ชั้นเกิดมาเพื่อเพลงนี้...แหวะ!!

    หากเพลงบางเพลงจะโดนกับชีวิตหรืออารมณ์ของใครบางคน
    เคยคิดไม๊ว่ามันสุดยอด..คุณรู้ใจชั้นได้ไง

    อืม..ชั้นว่า เพลงมันช่วยให้ความรู้สึกของมนุษย์ดีขึ้น..และก็แย่ยิ่งกว่าเดิมได้เชียว

    ที่ใดมีรัก..ที่นั่นมีเพลง..ลั่น..ลา..

     

     




    February 28

    หนังสือเล่มหนึ่ง

    หลายคืนมานี้ ก่อนนอนต้องขอให้ได้อ่านหนังสือซักเล่ม
    ตอนนี้ที่กำลังอ่านอยู่ เป็นของ หนุ่มเมืองจันท์ จำชื่อหนังสือไม่ได้ซักที
    ทั้งที่อ่านทุกคืน
    หนังสือเล่มนี้ซื้อมาตั้งแต่เรียนอยู่ปี สอง ..ประมาณ สาม ปีผ่านมาแล้ว
    มีหนังสือหลายเล่ม ที่ซื้อมาแล้วได้อ่าน..หลายเล่มยังคงตกค้างอยู่บนชั้นหนังสือ..
    หนึ่งปี..สองปี..สามปี..บางเล่มก็ยังคงถูกทิ้งไว้บนชั้นหนังสือเช่นเดิม
    จะมีบางเล่มที่ถูกเลือก..อีกครั้ง..นำหยิบมาเปิดและอ่านเข้าสมอง..
    หนังสือเล่มนึง..ใช่เวลาอ่านประมาณสองเดือนขึ้นไป
    เขาว่า..การอ่านหนังสือ ไม่ควรอ่านให้จบรวดเดียว
    ให้แบ่งแบ่งอ่าน...เพราะเรื่องที่น่าตื่นเต้น หรือเรื่องที่น่าสนใจจะได้เกิดทุกวัน
    กลับมาสู่หนังสือที่เหลืออยู่บนชั้น ... มันก็ยังคงอยู่อย่างนั้น
    จนกว่าจะอ่านเล่มที่ถืออยู่นี้..จบเสียก่อน
    February 24

    วันเสาร์ที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐

    ตื่นเช้าได้ด้วยนาลิกาจากโทรศัพท์มือถือยี่ห้อที่คนใช้กันมากที่สุด...มันปลุกเป็นเสียงเพลง ฤดูรัก ของต่าย season change..
    รีบลุกขึ้นมา..แต่ไปยืนงงหน้ากระจกในห้องน้ำ..ว่าด้วย..กรูจะต้องทำอะไรเป็นอันดับแรกวะ
    ออ..แปรงฟัน..อาบน้ำ .. แต่งตัว..คว้ากระเป๋าคู่กายพร้อมเสื้อผ้าหลายตัวยัดมันลงเป๋าไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืน
    ออกจากห้องอย่างเงียบกริบ เท่าที่จะทำได้..เพราะอาจจะทำให้บางคนในห้องที่เหลือต้องตื่นมาทำตาหยี่ๆใส่ เพราะกรูทำเสียงดัง
     ออกมารอรถบริษัทตั้งกะยังไม่เจ็ดโมง..ซื่งกูยืนรออย่างชิวชิว..ว่าด้วย..กรูมาเร็วขนาดนี้ไม่ทันรถก็บ้าแล้วหว่ะ
    แต่ชิบ!! รอเจือกวิ่งผ่านไปตอนไหนวะ ไม่เห็นตูรึไง ตัวออกจะใหญ่โตขนาดนั้น ห๊ะ!!
    เออ..เเทนที่จะได้ขี้นรถฟรี ประหยัดๆเงิน เพราะจะสิ้นเดือนแล้ว..
    ต้องมาเสียเงินเพิ่มอีก ด้วยเหตุที่ว่าตูออกมายืนเร็วเกินไป
     
    ..มันช่างทรหดนัก
    นั่งรถเมล์มาต่อมอร์ไซค์
    ซึ่งเขาบังคับให้ซ้อนสาม
    ซึ่งหมายความว่าต้องนำอีกหนึ่งคนมาอยู่บนเบาะเดียวกันกะสะโพกอันกว้างขวางของก้นที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว
    ซึ่งอีกสะโพกนึงก็เล็กกว่าเรานิดหน่อย..
    ซึ่งต้องนั่งตัวเกร็งซุดซุดกว่าจะผ่านช่วงเวลานั้นมาได้
    มอร์ไซค์มีน้อย..โปรดใช้ร่วมกัน..ซ้อนไม่เกินสามคนนะ..
    February 22

    ..หลายความรู้สึก..

    การกระทำ..ต่อคนนึงคน อาจไม่เหมือนกับคนอีกคน หรืออีกหลายๆคน
    ไม่ใช่ว่า เขาเป็นคนแสเเสร้ง..ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนลำเอียง
    ไม่ใช่ว่าเขาเป็นคนตีสองหน้า
    คนเราไม่สามารถทำแบบนี้กับคนนี้แต่ทำได้กับคนนั้น
    ไม่สามารถทำแบบนั้นได้กับคนนั้นแต่ทำได้
     
    เราเคยคิดว่า..ทำไมเพื่อนคนนี้ถึงไม่เล่นกับเราเหมือนเล่นกับเพือนคนนั้น
    แต่มาดูย้อนตัวเรา..ทำไมเราไม่เล่นกับเพื่อนนั้นเหมือนเล่นกับเพื่อนคนนี้เลย
    คำตอบ..(สำหรับตัวชั้น)  เพราะบางคำพูดบางการกระทำ ไม่อาจใช้กับอีกคนได้
    เพราะเขาอาจรับไม่ได้ แต่กับบางคน เขารับได้ในสิ่งนี้..แต่ก็อาจมีสิ่งอื่นที่ใช้กับเขาไม่ได้เหมือนกัน มันมีขอบเขต
    และบางครั้ง..ชั้นก็ไม่อยากใช้การกระทำนี้กับคนนี้อ่ะ..เป็นเหตุผลส่วนตัว..อาจเพราะไม่ชอบก็ได้มั้ง..
     
    นั่นสิ...นั่นสิ...
     
    ไม่อาจแสดงออกมากได้หมดหรอก
    อาจต้องปกป้องตัวเองให้พ้นอันตราย
    โดยการไม่เปิดเผยสิ่งแท้จริง
    อาจแสดงออกแบบนี้
    อาจแสดงออกแบบนั้น
    แต่ไม่ว่าจะแสดงออกแบบไหนกับคนไหน
    มันก็คือความจิงใจที่แสดงออกมาจริงๆ
    อาจไม่ใช่ตัวตนทั้งหมด
    แต่ไม่ได้แสแสร้งแกล้งทำ
    February 21

    อารมณ์ไหน..ก้อทะเลดิ๊

    จะสิ้นเดือนแล้ว
    เดือนนี้มันมีหลายวันชวนเสียเงินจริงๆ
    ตั้งกะต้นเดือนแล้ว..เพื่อนชวนตูเที่ยวตลอด
    แต่เต็มใจหว่ะ
    นี่ถ้าเดือนนี้มี สามสิบ วันเช่นปกติ
    ตูขาดใจตายแน่เรยหว่ะ
    เพราะเงินคงไม่พอใช้..
    โชคดีที่กระเถิบเข้ามาอีก สอง วัน..
    เงินเดือนออกเร็วขึ้น
    และก็มีแผนจะไปเที่ยวกันอีก..
    แต่ไม่ท่องราตรีแล้ว..แต่เราจะท่องราคี
    อ๊ะ..มะช่ายยยย
    อยากไปแบบ ธรรมชาสสสส ธรรมชาติ อ่ะคร้าบ
    ไปทะเลดีไม๊
    อยากไปทะเล
    ช่วงนี้จิตใจแจ่มใส..ก็ต้องทะเลดิ่
    แต่ถ้าช่วงไหนหดหู่..ก็ต้องทะเลอีก
    ไม่ว่าอารมณ์ไหน..ก็ต้องทะเล อือือื